Microkrediet is duur. Microfinancieringsinstellingen vragen gemiddeld 20 tot 40% rente op de leningen die zij verstrekken. Is dit te duur?

Veel discussies over microkredieten gaan over deze percentages. Is het juist om arme ondernemers in ontwikkelingslanden op te zadelen met zulke hoge rentes?

 De reden hiervan is de manier waarop microkredieten verstrekt worden. Klanten van microkredieten komen niet zelf naar de bank (daar hebben ze immers nooit krediet kunnen krijgen), maar medewerkers van microfinancieringsinstellingen gaan zelf naar de klanten. Een hele opgave met de vaak gebrekkige infrastructuur en grote afstanden. Ook als een krediet gesloten is gaan zij elke week langs om de aflossingen op te halen, het wekelijks terugbetalen zorgt voor een goede betalingsmoraal en  internet bankieren is immers niet mogelijk (sterker nog, geen enkel bank verstrekt überhaupt een spaarrekening aan deze mensen).

Om deze reden kan een medewerker niet meer dan 200 tot 300 klanten bedienen. Vergelijk dit eens met een grootbank waar een paar medewerkers miljoenen klanten kunnen bedienen. Door deze hogere personeelskosten is het  dan ook niet ongewoon dat de helft van de gevraagde rente opgaat aan personeelskosten.

Deze hogere personeelkosten moeten terugverdiend worden en om deze reden zijn de rentepercentages hoger dan “normale” tarieven. Hier zijn we op het punt van de discussie.

Hoewel deze gedachtes zeer logisch zijn, is dit juist niet de oplossing. Alleen als microkredieten kostendekkend zijn kunnen instellingen deze kredieten verstrekken. Als ze dat niet zijn moeten de instellingen hopen op donorgeld en giften. Van dit “gratis” geld is veel te weinig voorhanden om aan de vraag naar de kleine leningen te voldoen. Juist door de leningen kostendekkend en zelfs winstgevend te maken is de markt om geld aan te trekken praktisch onuitputtelijk.

Sterker nog, het gedoneerde geld zelf kan problemen opleveren. In Bolivia hadden verschillende  microfinancieringsinstellingen grote moeite om te concurreren met bedrijven die lagere rentepercentages konden aanbieden omdat zij gesponsord werden door Westerse instellingen. Veel microfinancieringsinstellingen werden hierdoor gedwongen hun activiteiten elders voort te zetten. Toen de kredietcrisis toesloeg stokte de geldtoevoer vanuit het Westen waardoor de bedrijven gedwongen werden om hun activiteiten te staken. Omdat de reguliere instellingen weggetrokken waren bleven deze mensen eens te meer achter zonder toegang tot financiële diensten. Extra zuur in deze situatie is dat veel microfinancieringsinstellingen veel minder last hebben gehad van de kredietcrisis dan “normale”banken. Zij zouden dus helemaal niet hebben hoeven wegtrekken…

Ja, de terugbetalingspercentages van microkredieten liggen zeer hoog. De meeste microfinancieringsinstellingen krijgen 95 tot 97% van het geleende geld terugbetaald, De arme ondernemers kunnen de hogere tarieven blijkbaar goed betalen (de terugbetalingpercentages in het westen zijn veel lager!). Daarbij is er nog een reden om te kiezen voor zichzelf voorzienende microfinancieringsinstellingen; de trots van de ondernemer zelf. Deze krijgt immers geen gift, maar wordt erkend als ondernemer en voelt zich serieus genomen. Indicatie die deze stelling onderschrijft is de liefdadigheidsinstelling “Save the children”die in El Salvador de uiterst lage rente rekende van 3% mede mogelijk gemaakt door giften uit het westen. Hun terugbetalingspercentage van 52% steekt schril af tegen die van zelfvoorzienende microfinancieringsinstellingen.

 

Het is dus maar de vraag of de rentepercentages van microkredieten te hoog zijn. Het moge duidelijk zijn dat waakzaamheid geboden is om malafide bedrijven buiten te sluiten, maar verder lijken er geen grote bezwaren tegen de hogere rentepercentages. Het doel van microkredieten moet natuurlijk wel altijd zijn om beginnende ondernemers op gang te helpen. Het idee is dat wanneer zij de zaak op orde hebben zij de mogelijkheid hebben om geld te lenen bij normale banken, tegen het normale tarief.

 

Wat vind jij? Laat het ons weten op twitter of facebook of linkedin.